دولت جاوید به طاعت درست

 قال رسول الله (ص) : مَن حَفِظَ عَشرَ آياتٍ من أولِ سورةِ الكهف عُصِمَ مِنَ الدجّال

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجًا ۜ ﴿١﴾

قَيِّمًا لِّيُنذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِّن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا ﴿٢﴾

مَّاكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا ﴿٣﴾

وَيُنذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ﴿٤﴾

مَّا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ ۚ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ ۚ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا ﴿٥﴾

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَىٰ آثَارِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا بِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا ﴿٦﴾

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ﴿٧﴾

وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا ﴿٨﴾

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا ﴿٩﴾

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا ﴿١٠﴾

بسم الله الرحمن الرحيم

ستايش خدايى را كه اين كتاب [آسمانى‌] را بر بنده خود فرو فرستاد و هيچ گونه كژى در آن ننهاد، (١)

[كتابى‌] راست و درست، تا [گناهكاران را] از جانب خود به عذابى سخت بيم دهد، و مؤمنانى را كه كارهاى شايسته مى‌كنند نويد بخشد كه براى آنان پاداشى نيكوست. (٢)

در حالى كه جاودانه در آن [بهشت‌] ماندگار خواهند بود.(٣)

و تا كسانى را كه گفته‌اند: خداوند فرزندى گرفته است، هشدار دهد. (٤)

نه آنان و نه پدرانشان به اين [ادّعا] دانشى ندارند. بزرگ سخنى است كه از دهانشان برمى‌آيد. [آنان‌] جز دروغ نمى‌گويند. (٥)

 شايد، اگر به اين سخن ايمان نياورند، توجان خود را از اندوه، در پيگيرى [كار]شان تباه كنى. (٦)

 در حقيقت، ما آنچه را كه بر زمين است، زيورى براى آن قرار داديم، تا آنان را بيازماييم كه كدام يك از ايشان نيكوكارترند. (٧)

 و ما آنچه را كه بر آن است، قطعاً بيابانى بى‌گياه خواهيم كرد. (٨)

 مگر پنداشتى اصحاب كهف و رقيم [=خفتگان غار لوحه‌دار] از آيات ما شگفت بوده است؟ (٩)

 آنگاه كه جوانان به سوى غار پناه جستند و گفتند: «پروردگار ما! از جانب خود به ما رحمتى بخش و كار ما را براى ما به سامان رسان.» (١٠)

درسهایی که از این آیات گرفته می شود :

۱. وجوب حمد خداوند برای نعمتهایی که بما ارزانی داشته است .

۲. سالم بودن قرآن کریم از هر نوع خلل و کژی و کتابی است برای هدایت بشریت در همه زمانها.

۳. بازگو نکردن کلام دیگران بدون علم یا بینه

۴. نسبت دادن فرزند به خداوند دروغی و افترائي بس بزرگ است.

۵. هم و غم مبلغین تبلیغ دعوة است . آنها مکلف به دعوت بشریت هستند و هدایت تنها از آن خداوند است . 

۶. زینت روی زمین برای امتحان بشریت است  و این  زینتها و زخارف گوناگون آن محکوم به فنا می باشند .

۷. قصه اصحاب کهف از آیاتی است که دلالت بر عظمت خداوند و قدرت او می کند . با این همه این حادثه تنها ایه عظمت خداوند متعال نیست بلکه در عالم هستی آیات دیگری هم است که ما فوق این حادثه بزرگ می باشد.

۸. خداوند دعای کسانیکه بسوی او روی می آورند مستجاب می کند و او را از دشمنانش حفظ میکند .

۹. بخاطر دین بایستی دست از مال و منصب کشید . 

ترجمه کلمات

  سوالاتي براي شما :

۱. چند سوره در قرآن با الحمدلله شروع شده است .

۲. فرق کهف با غار در چیست ؟

۳. از مقایسه آیه ۶ این سوره با آیه ۵ تا  ۷ سوره عبس چه استنباط می کنید ؟

۴. اگر کسی به شما گفت اسلام برای ۱۴۰۰ سال پیش است چگونه به او جواب می دهید ؟